سیروان محمدی - عضو سابق کمیته کوهنوردی انجمن هورامان جوان  

(به نام خداوند هستی بخش )

سلام،


نمی دانم از چی بگم از خوشیهای که مثل خواب گذشت یا از نگرانی امروزمان که باید چیزهایی را که خیلی از دوستان که واقعا از جون مایه گذاشتند تا برای ما هورامیهای دور از دیار خود احساس غریبی نکنیم چه واژه ای را به کار برد ایا می توان فقط گفت که ممنون !!   آیا دیگر الان با این وضعیت می توانیم امیدوار باشیم که انجمنی باقی خواهد یا خیر...

براتون از کجا بگم ؟   از روز اول انتخابات  یا  از اردوهای پر خاطره ای که هرگز فراموش نخواهد شد یا از دور هم جمع شدن بچه ها در نشست های هر ماه یک بار درسته با تعداد نفرات کم ولی جذاب و دیدنی بود یا از کوه رفتن با کسانی که واقعا از صمیم قلب برای زبان و فرهنگمان احترام قائل هستند و یا از ... !!!

به نظر من باید به فکر پیشرفت انجمن باشیم نه جدایی از آن،  من هر روز به این فکرم که چرا کسانی که
می توانند برای این انجمن کاری بکنند دریغ می کنند و دارند کنار میکشند!؟!  این انجمن متعلق به هیچ شخص نیست بلکه متعلق به همه ماست خوشحال بودم که کسانی پیدا شدند که برای زبان و فرهنگ شان احترامی قائل هستند من از روزی که پا به این انجمن گذاشتم زندگیم تمام تغییر کرده !! و حتی برای یک لحظه احساس غریبی نکردم.

 نمی دانم باید این انتقادامو به کی بگم و از چه کسی شکایت بکنم از شورای انجمن که واقعا دارن کم کاری میکنند و حتی نمی توانند برای مسئولیتی که به گردن گرفتند توی هفته جلسه ای برای حل این مشکلات بر پا کنند !!  پس چی شد این همه ادعای که داشتند یا از کسانی که برای دلایل که واقعا مورد قبول نیست دارن کنار می کشند به نظر شما کنار کشیدن این مشکلاتو حل میکند یا باید دست به دست هم دیگر بدیم،  و از ریشه  این مشکلات رو حل کنیم.

دوستان خوبم اگر واقعا خواهان این انجمن هستید دست به دست همدیگر بدیم تا روزهای دیگری را با هم باشیم و به هورامان مان خدمت بکنیم ( به امید آن که روزهای را همچون گذشته با هم باشیم )

په لی سه یران

سفری یک روزه به تنگه واشی ( ساواشی )

جهت مشاهده اطلاعیه های ثبت نام / شمارش معکوس ثبت نام / سفرنامه همراه با تصاویر از این اردو بر روی ادامه مطلب کلیک نمائید.

په لی سه یران از تمام شما دوستان خواهشمند است با نظرات ، انتقادات و پیشنهادات خود ما را یاری نمائید.

یاسر صادقی- عضو علی البدل شورای مرکزی انجمن هورامان جوان

به نام خدای محمد(ص)
ای کاش هنوز بود...
امشب آسمان و زمین نور باران است، امشب عطر گل محمدی دنیا را مست کرده .آری پیامبر محبت حکم رسالت گرفت، حکمی که به راستی برازنده ی او بود، پیامبر مهر،پیامبر دوستی ، پیامبر عدالت و ...
هر چه بگوئیم کم است پیامبری که بعد از گرفتن رسالتش پیام صلح از عرش به فرش آورد، با آمدنش ندای آزادی سر داد، با آمدنش انسان ارزش پیدا کرد.کاش هنوز بود!!! شاید حرفم مضحک باشد ولی به راستی گاهی اوقات دلم تنگ می شود برای آن رسول، ندیدمش ولی پیامش تمام گویای خلق و خوی او و خدای اوست. ای کاش هنوز بود و امتش این چنین دچار شکاف نمی شد. امتی که به جای اتحاد ، به جای دوستی ، به جای ادامه دادن راه آن حضرت و رساندن پیامش به بقیه ی ادیان فقط دنبال ضربه زدن به مذاهب دیگرند. مذاهبی که همه از جنس اسلامند ولی با کمی اختلاف. این امت نمی دانم چرا با این همه اشتراک با وجود داشتن این همه پیام از آن رسول فقط دنبال بزرگ کردن اختلافات بسیار کوچکند. چرا باید هر مذهب برای مذهب دیگر شمشیر از رو ببندد و به آن ضربه بزند که به راستی به خود ضربه زده اند و با هر ضربه ای که به مذهب دیگر می زنند در واقع به کل اسلام ضربه زده اند.چرا باید از این اختلافات ادیان دیگر استفاده کنند و در کنار خود مسلمانان آنها هم ضرباتی بس عمیق به اسلام وارد کنند؟! براستی اگر اتحاد بود اگر فقط و فقط به پیام آن رسول گوش فرا داده می شد آیا اکنون کشور های غربی جرأت کشیدن کاریکاتور پیغمبر را داشتند؟! چرا خود ما بنزین این آتش افروزی آنها را تهیه می کنیم؟! آری ای کاش هنوز بود، شاید هم این فضا و این تعدد مذاهب برای آزمایش امت است اگر هم این طور باشد باز هم می گویم ای کاش، ای رسول خدا هنوز بودی زیرا ما خوب درس نخوانده ایم و همه مردود شدیم نه اینکه شما درس را خوب منتقل نکردید بلکه ما شاگردان بدی بودیم، زیرا در مکتب شما همه چیز را دیدیم الا پیام های شما را، پیام احترام به انسان ها، احترام به عقاید و آزادی انسان، حال که شما نیستید امیدوارم و فقط امیدوارم که روزی پیام اصلی شما را دریابیم و به مرحله ی اجرا در آوریم تا با عمل به دنیا بگوییم که شما چه گوهری بودید و کلامتان چه گوهریست!...

به امید آن روز....

یاسر صادقی- عضو علی البدل شورای مرکزی انجمن هورامان جوان

به نام خدای هورامان

در عصر حاضر که تهاجم فرهنگی یکی از اصلی ترین دغدغه های مردم شده, برای ما هورامانی ها که اقلیتی قومی در یک کشور هستیم, بررسی, شناسائی و حفظ ابعاد مختلف هورامان( تاریخی, فرهنگی , جغرافیایی) بحث گسترده ایست. مخصوصا برای ما هورامانیان ساکن تهران که از آن فضا دور هستیم بسیار واجب و حیاتی است.زیرا با این حجم زیاد و فعالیت ها و گرفتاری های شهر نشینی و بالاخص شهر غول آسایی مانند تهران که هیچ زمان و حتی حوصله ای جهت بررسی فرهنگمان نمانده باشد.

نمونه خیلی مشهود در اثبات عرایض فوق از بین رفتن زبان هورامی در بین نسل جدید در تهران است.یکی از فجایعی که در حال حاضر قابل مشاهده است صحبت کردن جوانان هورامی که حتی پدر و مادرشان هورامی صحبت می کنند, به زبان فارسی است.

زبان یکی از اصلی ترین نشانه های قومی و فرهنگی است که با از بین رفتن آن می شود گفت صد در صد فرهنگمان از بین خواهد رفت, که این فاجعه در وحله ی اول باید بررسی و آسیب شناسی شود.

زیرا وقتی زبان وجود نداشته باشد دیگر لباس , تاریخ و جغرافیای منطقه مان هیچ معنایی ندارند می توان آنها را فقط گورستان تاریخی یک قوم خواهند بود که به صورت زنده به نمایش در می آیند. پس باید برای حفظ این زبان شیرین کوشید. هنگامی که توانستیم زبانمان را احیاء کنیم می توانیم ابعاد دیگر هورامان شناسائی را بررسی کرد که در پایان به دنیا بگوئیم هورامان و در ابعاد بزرگتر ...

(( عکس از شهر پاوه ))

خۆڵکی پاوه‌یانه‌!

مامۆستا مه‌وله‌وی زاتێکی قسه‌ خۆش و نوکته‌بازیش بووه‌ . جارێکیان میوانی دۆستێکی ئه‌بێ له‌ پاوه‌ ، تا له‌وێ ئه‌بێ خواردنێکی خۆشی ده‌رخوارد نادا . که‌ ماڵاوایی لێ ئه‌کا ئه‌گه‌رێته‌وه‌ دۆسته‌که‌ی تا مله‌ی که‌لیان که‌ شوێنێکه‌ له‌ نزیکی پاوه‌ ڕه‌وانه‌ی ئه‌کا . له‌ویا پێی ئه‌ڵێ بێ قه‌زا بی ، په‌له‌ت کرد و زوو ته‌شریفت برد ! .. من به‌ تایبه‌تی کاوڕێکم هه‌ڵگرتبوو ئه‌مشه‌و بۆتی سه‌ربڕم و بیکه‌ین به‌ که‌باب و پێکه‌وه‌ بیخۆین و ڕابوێرین ... مه‌وله‌وی یش له‌ وه‌راما ئه‌ڵێ مادام وا بێ وه‌ڵا دڵت نایه‌شینم و له‌ گه‌ڵت ئه‌گه‌ڕێمه‌وه‌ تا که‌بابه‌که‌ بخۆین .. وه‌ ئه‌گه‌ڕێته‌وه‌ ؛ کابراش ناچار کاوڕه‌که‌ سه‌ر ئه‌بڕێ و بۆی ئه‌برژێنێ.

ســـــــــــــــه‌رچاوه‌ : دیوانی مه‌وله‌وی